Mosterd gaat erg ver terug
Vermeldingen van de mosterdplant vinden we terug in alle oude culturen. Hyppokrates beweerde dat mosterd de spijsvertering verbeterde en genas er allerlei kwalen en kwaaltjes mee. Romeinen strooiden gemalen mosterdzaadjes over hun spijzen om ze te kruiden en in de Middeleeuwen was mosterd het aangewezen middel om de minder verse ingrediënten een betere smaak te geven. Ook koningen en pausen stelden mosterd zeer op prijs. In de 14° eeuw had Paus Johannnes XXII zelfs een eigen mosterdmaker in dienst. In onze moderne tijd evolueerde het maken van mosterd van ambacht tot industrie.
Geschiedenis van de Ets Bister, een mosterdmakerij
In 1926 is François Bister actief als chicoreibrander. In 1930 koopt hij in de regio een E-mail:"L'Impériale". Destijds werd door de kruidenierster de mosterd vanuit de grote pot op de toog met een pollepel overgeschept in een door de klant meegebracht potje. Bij de komst van de zelfbedieningswinkels gaat men de mosterd L'Impérale verpakken in glazen potten met de vorm van een granaat. Een granaat die symbool staat voor de explosieve smaak van de mosterd. De vorm van de bokaal is nog steeds het handelsmerk van de succesrijke mosterd L'Imperiale Jean Bister volgde zijn vader op en nu heeft Fabienne Bister de fakkel overgenomen. De derde generatie leidt nu het bedrijf naar verdere expansie. De mosterd L'Impériale vind je in de grootwarenhuizen en voedingswinkels en staat bij één op tien huisgezinnen op tafel. Bister produceert naast L'Impériale ook Dijon mosterd, een zachtere en meer pikante mosterd, een mosterd "à l'ancienne" en een mosterd met honig. De Champisaus is een bereiding met drie soorten mosterd en verse oesterzwammen. Ook de piccalilli, de uien, de augurken en de kappertjes worden in de fabriek te Jambes geproduceerd.
Het fabricage proces
DE MOLEN VOOR DE MOSTERDZAADJES
De mosterdzaadjes worden gekweekt in Canada. Ze worden op de eerste verdieping grof gemalen en komen beneden in de ketels terecht als mosterdmeel.
DE KETELS
De ketels zijn 3 kuipen van 1550 liter waarin de gemalen zaadjes worden vermengd met water, azijn, zout en kruiden. Een roerwerk zorgt voor een goede vermenging zodat de zaadjes weker worden.
DE MAALSTENEN
Alle kunst van de mosterdmaker ligt in deze operatie. De mengeling wordt naar de maalmachine gepompt. Daarin draaien twee stenen op elkaar en malen de mosterdzaadjes helemaal fijn. Als de stenen niet vast genoeg zitten, zal de mosterd niet fijn genoeg geplet worden en een rasperige smaak op de tong laten.
Als ze te vast zitten, zullen de stenen de mosterd verbranden nog vooraleer ze de zaadjes fijn malen. Wanneer de mosterd in de maalmachine komt is de temperatuur ervan 15° tot 20°; door de wrijvingen,
de druk en de snelheid zal de temperatuur oplopen
tot 55°.
DE VERPAKKING
De mosterd wordt dan enkele dagen opgeslagen in vaten om zijn pikante smaak een beetje te milderen. Eens koud, wordt de mosterd in de bokalen verpakt.
Het bijzondere design van de granaatvormige potjes laat geen volledige automatisering toe van de verpakking. Het afsluiten gebeurt manueel omdat de deksels van zacht rubber zijn. Er kunnen tot 2400 bokalen per uur worden gevuld. De potten worden vervolgens, per zes of per twaalf op een karton, trays genaamd, gezet. De fabriek produceert 1 500 000 potten per jaar.
DE FARDELAGE
Om vervoerd te worden, worden de bokalen verpakt in een plastieken "farde". Twee plastieken bladen worden aan elkaar gehecht en het geheel gaat door een shrinktunnel. Bij een temperatuur van 175° wordt de plastiek week en sluit zich rond de bokalen. Deze trays worden op paletten gezet om naar de klanten te worden vervoerd.
DE VERDELING
De paletten worden in de vrachtwagen geladen en vervoerd naar de opslagplaatsen van de grootwarenhuizen en groothandelaars. In de winkel wordt de plastiekfilm weggenomen en de potten in de rekken gezet. Plastiek en karton kunnen afzonderlijk gerecycleerd worden.
bron:http://www.bister.com/geschiedenis.htm
