O, ik ben zo'n democratische moeder, als het me uitkomt. Regelmatig laat ik de kids kiezen wat ze willen eten. Drie vliegen in één klap: ik hoef zelf niets te bedenken, ik heb blije eters aan tafel en - heel belangrijk - ze ontwikkelen zo hun eigen smaak. Er zijn wel een paar simpele spelregels: geen patat, geen pannenkoeken en geen pizza. Dan blijft er nog genoeg over, dunkt me.
Hun keuze is meestal te voorspellen, maar naarmate ze ouder worden verrassen ze me steeds vaker. Vroeger was 'spinazie met vissticks' erg populair. Of hamburgers, of broodje shoarma, door mij steevast geserveerd met ruime hoeveelheden sla en tomaten.
Hete boontjes
Maar laatst vroeg mijn oudste dochter of ik weer eens rendang (Indisch rundvleesgerecht) met hete boontjes wilde maken en mijn andere dochter, die eigenlijk niet van tomaten houdt, bestelde zelfgemaakte tomatensoep met balletjes. Trots vertellen ze dan aan tafel dat zíj dit hebben gekozen. Als ze dan bijval krijgen van de rest van de familie is het feest helemaal compleet.
Het is toch ook heerlijk om iets te kunnen eten waarin je écht zin hebt. Dat was vroeger bij ons thuis wel anders. Inspraak? We aten gekookte andijvie met aardappels en een varkenslapje, of je daar nou zin in had of niet. Alleen op je verjaardag mocht je zelf je feestmaal kiezen.
Spelregels
Ik heb niet de angst dat we door mijn 'democratische' methode eenzijdiger of minder gezond gaan eten. Daar zorgen bovengenoemde spelregels voor. Ik weet ook wel aan wíe ik het vraag. De één is dol op vlees met gebakken aardappels, de ander op pastagerechten en de volgende op rijst. Daarmee kan ik sturen. Als ik eens iets op tafel zet dat wat minder scoort, asperges bijvoorbeeld, dan kom ik met het ijzersterke argument: jullie hebben allemaal mogen kiezen, nu moet je een keertje eten wat ik lekker vind.
Bij dat soort gelegenheden haal ik mijn troef uit de mouw. Vandaag zonder zeuren eten, morgen pizza, patat of pannenkoeken. Bovendien zorg ik dat alle gerechten die vaak worden gekozen, voldoende gezonde elementen bevatten. Maar daar praten we niet over. Dat wekt alleen maar argwaan. Wat gezond is, kan nooit lekker zijn.
Familietopper
Vandaag geef ik het recept van een echte familietopper: Kip met gorgonzola-saus en broccoli. Van de kids mag ik dit rustig elke week op tafel zetten, ze vinden het heerlijk. Ideaal gerecht: het is makkelijk en snel klaar te maken, en ik smokkel met de broccoli stiekem een enorme shot vitamines en mineralen naar binnen. Broccoli staat niet voor niets met stip op nummer één in de Gezonde Groenten Top Tien.
Dat bracht me op het begrip broccoli-democratie; vrijwillig kiezen wat goed voor je is. Heerlijk toch. Of is het nou gewoon een vorm van 'manipulatie'. Nu maar hopen dat ze deze column niet lezen.
Recept
Kip Gorgonzola met broccoli
(hoofdgerecht voor 4 personen)
500 gram kipfilet;
2 theelepels paprikapoeder (mild);
zout en peper;
1 eetlepel olie;
50 gram boter;
1 grote ui;
200 gram gorgonzola;
125 ml crème fraîche;
500 gram broccoli;
1/2 theelepel nootmuskaat (liefst versgeraspt);
500 gram strikjes macaroni (farfalle);
Snijd de kipfilet in blokjes van 3 bij 3 cm. Kruid met paprikapoeder, zout en peper. Snipper de ui en snijd de gorgonzola in blokjes. Verdeel de broccoli in roosjes en was hem grondig. Verhit in koekenpan olie en 25 gram boter. Bak de kipblokjes hierin goudbruin. Houd warm.
Smelt in een ander pannetje de rest van de boter maar laat het niet bruin worden. Voeg de ui toe en laat die op een heel laag vuurtje zacht en glazig worden. Voeg gorgonzola toe en laat de kaas rustig smelten. Stoom of kook broccoli in water met zout in ca. 10 minuten beetgaar, vooral niet te zacht! Breng op smaak met nootmuskaat.
Kook ondertussen de strikjesmacaroni (farfalle) en giet af. Voeg de crème fraîche aan saus toe. Laat heet worden maar niet koken. Voeg de kipblokjes toe. Serveer op hete borden macaroni, met de gorgonzolasaus erover en de broccoli ernaast. Smullen maar.
Tip: Koop frisse groene of groenblauwe struikjes waarvan de knopjes nog dicht zijn. Open knopjes worden gelig en smaken bitter. De broccoli-stelen zijn net zo lekker als de roosjes. Schil ze en snijd ze in stukjes.
