Even een paar dagen er tussen uit. Dat was het motto toen ik met wat vrienden besloot een paar dagen naar Terschelling te gaan. Terschelling is voor mij een oude vakantieliefde die ik nog graag zie. Voor de vrienden was het een eerste kennismaking met het mooiste waddeneiland dat ons land kent.. Na bijna twee uur slalommen rond de zandplaten kom je aan in de haven aan de voet van de markante Brandaris die menig souvenir siert. Naast de zanger Hessel met zijn cafe de Groene Weide in Hoorn kent het eiland vele leuke plekken. Fietsend over het eiland zijn stops bij de molen van Formerum voor een heerlijk Sorbet en een stop bij de strandtent De Walvis voor een heerlijk lunch en een fantastisch uitzicht in een gezellige entourage aanraders. De Walvis is ondanks zijn populaire locatie een strandtent zoals een strandtent behoort te zijn. Sfeervol, intiem en met een culinair verantwoorde kaart.
Over het eiland verspreid zitten ook diverse restaurants. De laatste jaren heeft zelfs een mexicaans restaurant een Spaans tapas eethuis zijn plek op het eiland gevonden. De restaurants die wij dit jaar onder andere hebben aangedaan was de Heksenketel en De Brandaris. De Brandaris zit aan 1 van de twee “grote”winkelstraten. De inrichting verwijst naar de scheepvaart en de Brandaris en geeft je de sfeer die past bij het eiland. De kaart is eenvoudig met recepten van een goede kwaliteit. Een ander leuk restaurant is de Heksenketel. Ook in West en een beetje verstopt vind je een restaurant waar de link met Terschelling ver te zoeken is. De Heksenketel is ingericht met elementen die het thema Hekserij onderstrepen. De kaart is ook overzichtelijk en toegankelijk. Je krijgt hier op een Hollandse wijze waar voor je geld. Een goed bord eten en een saladebar waar je naar wens uit kan scheppen. Beide restaurants vallen meer onder de noemer eetcafe. Dit blijkt met name uit de details, zoals het bestek in een mand, papieren placemats of het ergste een plastic zoutvaatje bij de Heksenketel. Ik ben niet op zoek naar de top service en overdreven correctheid in de bediening, maar naar een goede maaltijd in een leuke en ontspannen entourage. Wie dat ook zoekt kan bij deze restaurants op Terschelling goed terecht.
De cranberry is de vrucht van het eiland. Ooit in vaten aangespoeld op het eiland en door een jutter teleurgesteld in de duinen gedumpt. Nu is het een product waar ze wijn, thee, jam, mosterd, likeur en vele andere producten van maken. In een museum op het eiland kan je het verwerkingsproces zien, maar ja ik kan eigenlijk maar een tip geven. Je moet het proeven.
Terschelling met je mooie uitzichten op de zeilschepen, het wad, de duinen en het brede strand. Ik mis je nu al. Tot de volgende keer.
