De ZaanseKeuken.nl Vandaag
Neem een kijkje in mijn keuken. Met regelmaat zal ik hier mijn berichten plaatsen. Tevens zijn we nog op zoek naar een enthousiaste schrijver of schrijfster die zijn of haar ervaringen met ons wil delen.
Dus ben jij die enthousiaste derde die ons team aanvult? |
|
Van boerenkool naar boerekos !
De fameuze Kaaps-Maleisische gerechten vinden niet hun oorsprong bij de Maleisische slaven die in de 17e eeuw aan de Kaapkolonie in Zuid-Afrika te werk werden gesteld. Kaapse kruidige gerechten als 'bobotie' zijn eerst in Nederland en andere Europese landen uitgeprobeerd. Dat is de opmerkelijke bevinding van de huishoudkundige Hettie Claassens (70) die aan de Universiteit van Pretoria is gepromoveerd op deze culinaire kwestie.
Claassens deed diepgaand onderzoek naar de specerijenhandel op de Indonesische archipel, waarvoor de Nederlanders, zoals bekend, in 1652 aan de Kaap hun verversingsstation vestigden. Voor Claassens zat er een luchtje aan de gevestigde opvatting dat de geïmporteerde slaven een nieuwe kookstijl meebrachten. Die slaven waren namelijk te arm om met de toen nog kostbare specerijen uit hun land van herkomst te gaan kokkerellen.
De evolutie van boerenkool naar bototie heeft volgens de promovenda een andere weg afgelegd. Claassens' onderzoek toont aan dat de Nederlanders en Belgen in hun thuislanden eerst met de nieuwe kruiden zijn gaan experimenteren en dat via die omweg de Kaapse voedselcultuur is ontstaan. Zo was de Kaapse lekkernij 'vis in kerriesaus' al rond 1500 in België bekend.
Geplaatst door: joop | 6:16 PM | Reacties
[ 0 ]
Pesto volgens het recept van onze eigen Aldo Cuneo
Aldo heeft diverse recepten op deze site gezet, waaronder het recept van Pesto. Succes!
Geplaatst door: Mark | 11:10 AM | Reacties
[ 0 ]
Met pesto kun je alle kanten uit
Wie pesto zegt, denkt onmiddellijk aan Genua, omdat daar al een paar duizend jaar een saus met basilicum wordt gemaakt die tegenwoordig geldt als de smaakmaker voor de hele Italiaanse keuken. Pesto alla Genovese wordt gemaakt volgens een recept dat dateert uit de tijd van het begin van onze jaartelling. Het is sinds die tijd ook nauwelijks veranderd. Nog altijd wordt pesto gemaakt van verse basilicum, pijnboompitten, knoflook, pecorinokaas en olijfolie. De ingredienten worden in vijzels fijngewreven terwijl de olie er tijdens het wrijven bij kleine beetjes aan toe wordt gevoegd.
De smaak van de pesto is in de loop van de eeuwen wel veranderd. Ze is wat minder scherp geworden. Dat komt doordat de pecorinokaas niet meer van uitsluitend schapenmelk gemaakt wordt. De kaas wordt tegenwoordig van schapenmelk en koeienmelk of uitsluitend van koeienmelk gemaakt. De kaas heeft daardoor veel van de kenmerkende pikante smaak verloren. Om dat enigszins te verhullen voegt men ook wel Parmezaanse kaas en andere pittige kaassoorten aan de pesto's toe. De smaak van basilicum, knoflook en pijnboompitten is niet veranderd. Ook niet die van de olijfolie, die voor de pesto alla Genovese afkomstig dient te zijn uit de regio Ligurie. Die olie behoort tot een van de lichtste olijfoliesoorten van geheel Italie en kenmerkt zich door een fijne, licht kruidige smaak. Denk niet dat alle pesto die uit Genua komt altijd dezelfde smaak heeft. Die varieerde vroeger van familie tot familie en tegenwoordig van producent tot producent. Hoewel ook in Italie veel pesto in potjes wordt aangeboden, handhaaft men in veel families de traditie om de pesto zelf te maken op de manier die al honderden jaren van moeder op dochter wordt doorgegeven.
Varianten
Ook de meeste Italiaanse koks staan erop om zelf hun pesto te maken. Vooral bij hen vallen de verschillen in smaak en samenstelling dan ook sterk op. De varianten die er bestaan op het oorspronkelijke traditionele recept voor pesto zijn dientengevolge niet meer te tellen. Koks in de Piemonte stellen hun pesto niet alleen met basilicum maar ook met verschillende andere kruiden en groenten samen. Zij wrijven de ingredienten al lang niet meer in koele marmeren vijzels fijn. Zij gebruiken er hun keukenmachines voor. Dat doen ze in de fabriekjes waar pesto gemaakt wordt trouwens al meer dan een eeuw.
Wie in Italie naar het zuiden reist en er kennismaakt met de regionale keukens komt tot de ontdekking dat de pesto er overal weer anders is. In sommige gebieden draagt het zelfs een andere naam. In de buurt van Napels verwerkt men er olijven in en in de omgeving van Bari komen er gedroogde tomaten en zelfs kleine rode pepertjes aan te pas. Wie de pesto van het eiland Sardinie heeft geproefd, zal die smaak nooit meer vergeten. Je proeft er bij sommige zelfs de hars van dennennaalden in.
Een ding hebben al die verschillende pesto's met elkaar gemeen: je kunt er in de keuken alle kanten mee uit. Voeg pesto samen met een scheutje olijfolie aan een gekookte pasta toe en klaar is het gerecht. Aan tafel kan er eventueel nog wat geraspte Parmezaanse kaas over worden gestrooid. In ons land, waar dergelijke gerechten als het hoofdgerecht wordt opgediend, moet er nog wat extra's in de vorm van vlees, vis, wild of gevogelte bij. Dat is in Italie niet nodig, want daar eet men doorgaans twee hoofdgerechten. Een daarvan, de eerste, is vrijwel altijd een pastagerecht. Daarna volgt het vlees met een saus en groenten. Aardappelen zijn er niet populair. Nooit geweest trouwens, al ziet men ze tegenwoordig wel steeds meer in de duurdere restaurants op tafel komen.
De echte liefhebbers in ons land maken hun eigen pesto. Alle ingredienten zijn ook bij ons verkrijgbaar en je hebt dan ook de vrijheid om de pesto geheel naar eigen smaak en inzicht samen te stellen. Er kleeft echter een bezwaar aan en dat is dat je pas de lekkerste pesto maakt wanneer je redelijk grote hoeveelheden basilicum, knoflook, pijnboompitten en pecorinokaas in eenmaal kunt verwerken. Dat levert je een hoeveelheid pesto op die je niet binnen enkele weken op kunt maken. En dat moet wel de bedoeling zijn, want daarna loopt de smaak van zelf bereide pesto terug. Om dat zo veel mogelijk te voorkomen, bedekt men de pesto na elk gebruik met een dun laagje olijfolie.
Dat kunt u trouwens ook doen met de pesto die in potjes wordt aangeboden. U verlengt de houdbaarheid van de pesto daardoor echter met slechts enkele dagen. Restjes pesto kunt u eventueel wel iets verdunnen met olijfolie en daarna invriezen. De pesto is dan zeker enige weken houdbaar zonder dat er een noemenswaardig verlies aan smaak optreedt.
Pesto is een product dat je net als boter op het brood kunt smeren. Het is dan boter en beleg tegelijk. Veel Italianen houden ervan om in de oven geroosterd brood dat is bestreken met een laagje pesto bij de soep te eten. Wanneer je dergelijke sneetjes met pesto belegt met vleeswaren en bijvoorbeeld sla, tomaten, paprika's en komkommer, dan creeer je je eigen crostini of bruschetta. Die 'sneetjes' kun je als een voorgerecht geven, maar in Italië zelf zijn het tussendoortjes en eet men ze 's avonds laat bij een glas wijn. Met een schepje pesto in de soep geef je er een geheel eigen smaak aan. Pesto leent zich dan ook goed om de smaak van soepen en sauzen uit blik, pot of pak wat 'op te krikken'. Een eenvoudige dressing van olie en azijn verleen je met een flinke lik pesto uit een potje een enorme dienst. En wie aan het losgeroerde struif van eieren voor een omelet ook wat pesto toevoegt, weet dat het gerecht daarna voorzien zal zijn van een eigen signatuur.
........
Geplaatst door: joop | 9:45 AM | Reacties
[ 1 ]
Ingredienten die allergische reacties veroorzaken
Ingredienten die allergische reacties veroorzaken verplicht op het etiket Vanaf eind 2005 moet een aantal ingredienten die een allergische reactie kan veroorzaken (allergenen) op het etiket van levensmiddelen vermeld worden. Het gaat om vis, schaaldieren, eieren, pinda's, soja, melk en andere zuivelproducten (inclusief lactose), noten, selderij, mosterd, sesamzaad, sulfieten en granen die gluten bevatten. Dit stelt de Europese Voedsel en Warenautoriteit (EFSA) in een advies van de Europese Commissie.
De EFSA concludeert in het advies aan de Europese Commissie dat er voor de twaalf genoemde ingredienten voldoende wetenschappelijk bewijs is om ze op te nemen in de lijst van allergenen. De EFSA stelt verder dat er onvoldoende wetenschappelijke kennis is om voor deze ingrediënten een minimale drempelwaarde te bepalen.
De Europese wetgeving (EU-richtlijn 2003/89/EG) op het gebied van het vermelden van ingrediënten via etikettering bij voorverpakt voedsel (inclusief alcoholische dranken) is onlangs aangepast. De aangepaste wetgeving moet leiden tot meer begrijpelijke informatie voor consumenten over de samenstelling van levensmiddelen. Mensen die last hebben van voedselovergevoeligheid moeten op het etiket de voor hen noodzakelijke informatie kunnen terugvinden.
Vanaf november 2005 moeten alle levensmiddelen aan deze nieuwe richtlijnen voldoen. De VWA houdt toezicht op de naleving van de nieuwe wetgeving. Als voorbereiding daarop heeft het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de VWA gevraagd haar te adviseren over het uitvoeren en handhaven van de nieuwe regelgeving.
Bron: De Voedsel en Waren Autoriteit
.................
Geplaatst door: joop | 9:43 AM | Reacties
[ 0 ]
Passie voor pasta
kookboek7
Chef-kok en boekenschrijver Antonio Carluccio werd al eerder besproken in Inclusief en dan met name zijn enorme kennis van paddestoelen. Nou heeft hij als rechtgeaard Italiaan tevens een passie voor pasta en dat is ook meteen de Hollandse titel van zijn bonte verzameling van 'meer dan 100 onweerstaanbare recepten van de maestro'.
Naar Nederlandse begrippen soms wat buitenissig (met veel witte truffel bijvoorbeeld - even goddelijk als onbetaalbaar), maar ook heel leerzaam en bij wijle vertederend. Neem de 'mussentongetjes met ansjovis'. Geen vogel die sneuvelt, want het betreft hier een speciale, platte pastasoort (lingue di passero) die met een saus van ansjovis, knoflook en Spaanse peper wordt bereid. En dat alles met prachtige foto's verluchtigd.
'Passie voor pasta' van Antonio Carluccio, uitgegeven door Tirion. Prijs 24,98 euro, ISBN 90-59828011.
Geplaatst door: joop | 9:41 AM | Reacties
[ 0 ]
200
voor vandaag alleen maar een kleine mededeling,wij zitten nu op 200 recepten,wat alles bijmekaar niet slecht is in net over een maand,dus voor de volgende maand gaan we weer 200 recepten toevoegen,voor ieder wat ,veel smaakplezier ,groetjes joop
Geplaatst door: joop | 12:00 PM | Reacties
[ 0 ]
Smulweb.nl weer online
De leden van internetcommunities Smulweb zijn van de ene naar de andere commerciële exploitant verhuisd. De nieuwe eigenaar is De Internet Pleinen.
De Internet Pleinen laat in een e-mailbericht weten: "Privégegevens leden Smulweb toch gered...Tot grote vreugde van duizenden bezorgde leden van de populaire communitie is de site weer online gezet door de nieuwe eigenaar De Internet Pleinen... We zijn erg blij dat de provider SLTN zo netjes met de privégegevens van de leden is omgegaan...Wij zullen de gegevens en de privacy van de duizenden leden koesteren. De toekomst van Smulweb is nu eindelijk veiliggesteld."
Dus voor zolang het duurt de grootste receptensite: www.smulweb.nl
Geplaatst door: Mark | 11:26 AM | Reacties
[ 0 ]
Brood voor de lijn grote hit
Voor veel mensen is de strijd tegen het overgewicht een gevecht dat hun leven lang duurt en nooit wordt gewonnen. Het Spakenburgse bedrijf Bakery Concepts heeft onlangs een serie producten op de markt gebracht die een snelle, maar ook gezonde, manier biedt om af te vallen. 'Low-carb'-bakkerijproducten waarbij de schadelijke koolhydraten die vet opbouwen bijna volledig zijn vervangen door eiwitten en soja.
Mensen die een dieet volgen, kunnen zodoende brood en zelfs gebak blijven eten. De producten zorgen er bovendien voor dat nieuwe vetaanzet wordt teruggedrongen. Alle 65 Ambachtsbakkers, franchisebedrijven van Bakery Concepts, hebben de 'low-carb'-producten onder de naam Fijn Lijntje in hun assortiment opgenomen en inmiddels een rage ontketend. De interesse in de broden, wafels, puddings, lasagnebodems, frietmix en andere lekkernijen is gigantisch. De fabriek waar de bijzondere bakkerijgrondstoffen worden gemaakt draait overuren en kan de vraag net aan.
Aangenaam verrast
Volgens woordvoerder Mark ten Berg van Bakery Concepts waren er goede verwachtingen van Fijn Lijntje, maar heeft de belangstelling van de afgelopen maanden iedereen aangenaam verrast. ,,Wij hadden eerst een bakker met de grondstoffen laten bakken. Het was een soort test en afhankelijk van het succes zouden ook de andere bakkerijen aan de gang gaan. De vraag was zo groot dat wij alles in een keer op de markt hebben gebracht'', zegt Ten Berg.
Het door de Belgische voedingstechnoloog F. Vanlommel ontwikkelde concept komt om een aantal redenen precies op het juiste moment. Een groot aantal mensen eet gezonder en volgt voedingsprogramma's, zoals het Atkins-dieet, waarbij brood, pasta, aardappelen, rijst en peulvruchten zijn verboden. De basis van de meeste van die voedingsprogramma's is dat er weinig of geen koolhydraten mogen worden gebruikt.
Nieuwe voedingsprogramma's
In de Verenigde Staten en Groot-Brittannië had dit tot gevolg dat bakkerijen hun omzet met zes tot tien procent zagen dalen. ,,Dat waren ook de redenen om hiermee te beginnen. Het past precies in de nieuwe voedingsprogramma's en de bakkerijen kunnen hierdoor een omzetstijging in plaats van een daling realiseren. De mensen bleken bovendien van heinde en verre te komen voor de Fijn Lijntje-producten. Anderen mensen vragen ons zelfs het brood op te sturen.''
Het verschil qua koolhydraten tussen brood van Bakery Concepts en van 'gewoon' brood is inderdaad enorm. In een gemiddeld sneetje brood zit 15 a 16 gram koolhydraten, in het Spakenburgse fijn Lijntje-brood anderhalf gram. Bakery Concepts heeft behalve de mensen die aan de lijn willen doen, nog een aantal doelgroepen ontdekt. Onderzoek toonde aan dat Fijn Lijntje ook andere positieve effecten op de gezondheid heeft: het is cholesterolbeheersend, bloeddruk regulerend, cellulitis afbrekend en bruikbaar voor diabetici.
Keurmerk
Een groot aantal dietisten maakt om die reden inmiddels gebruik van de producten. Een onlangs opgericht 'low-carbplatform', waarin mensen uit diverse disciplines zitting hebben, is bezig een keurmerk te ontwikkelen voor de producten van Bakery Concepts. ,,Wij zijn daar blij mee, want het is heel belangrijk dat een organisatie dat doet. Consumenten kunnen dan aan het keurmerk zien, dat zij iets goeds kopen. Het is ook een middel tegen andere bakkers die ten onrechte hun producten ook als 'low-carb' op de markt brengen.''
Het duurt namelijk nog tot 2006, voordat in Europees verband richtlijnen worden vastgesteld voor koolhydraatarme producten. Bakery Concepts is op dit moment hard bezig het succes van Fijn Lijntje verder uit te bouwen met nieuwe producten, zoals croissants en soft-ijs. Het Fijn Lijntje-begeleidingsboek geeft instructies voor mensen die de producten gebruiken om af te vallen. Het is geschreven door F. van Lommel, de voedingstechnoloog achter het succes van de voedingslijn.
Succes
Ten Berg kan op dit moment nog onmogelijk inschatten waar het succes van Fijn Lijntje uiteindelijk toe zal leiden. De belangstelling om lid te worden van het franchisenetwerk van Bakery Concepts zal naar verwachting enorm groeien. Bakery Concepts wil daar de mogelijkheid voor bieden, maar alleen in regio's waar nog geen Ambachtsbakker gevestigd is en na een strenge proefperiode.
Vorige week belde een bakker uit Curacao op die ook Fijn Lijntje-producten in zijn winkel wil verkopen. ,,De herkenbaarheid van het merk is enorm, zonder dat wij iets aan reclame of marketing hebben gedaan. De mond-tot-mondreclame leidde al tot een enorme belangstelling van zowel consumenten als bakkerijen en supermarkten die de producten willen gaan verkopen.''
Meer informatie: www.fijnlijntje.nl en www.ambachtsbakker.nl
Geplaatst door: joop | 2:51 PM | Reacties
[ 0 ]
Saffraan
Saffraandraadjes, de gedroogde stempels van de saffraankrokus (crocus sativus), zijn beroemd om hun lekkere aardse smaak en de warme kleur die de draadjes aan gerechten geven. Eenmaal droog, kunnen ze worden gemalen tot een oranjegeel poeder. Saffraan is geliefd om rijst e.d. geel te kleuren. Zowel de hele saffraandraadjes als saffraan in poedervorm zijn in Nederland overal verkrijgbaar. Het beste kunt u de draadjes kopen. Die kunt u voor gebruik even fijnwrijven in een vijzel, zodat ze beter hun kleur afgeven. Wilt u de hele draadjes blijven zien, week ze dan voor gebruik even in warm water.
Meer dan 60 % van de saffraan komt uit Spanje. Daar wordt saffraan azafran genoemd. Rond 15 oktober, de feestdag van de heilige Teresa, vindt in de Spaanse streek la Mancha de saffraanoogst plaats. Een deel van la Mancha is dan gehuld in prachtige violet-blauwe tinten, de kleuren van de krokus. De krokusvelden zijn veelal in handen van diverse kwekers. De oogst is een echte familie-aangelegenheid. Omdat de saffraandraadjes geoogst moeten zijn voor de krokussen zijn uitgebloeid, brengt dat een geweldige drukte mee. De hele familie werkt tijdens die dagen keihard mee. In de vroege ochtend worden de krokusbloemen ''n voor ''n met de hand geplukt. Daarna worden de bloemen op lange tafels gelegd en plukken de vrouwen voorzichtig de stempels uit de krokus. Elke saffraankrokus heeft 3 lange stempels die zelfs langer dan de bloemblaadjes zijn. De stempels worden zo dicht mogelijk bij de stamper afgeplukt en in grote bakken verzameld. Nog dezelfde dag moeten de krokusstempels worden gedroogd. Dit wordt gedaan door de familie-oudste, degene die hierin de meeste ervaring heeft, want het is een nauwkeurig werk. De krokusstempels worden op een zeef gelegd en voorzichtig boven smeulend houtskool (tegenwoordig worden er ook wel met gas verwarmde platen gebruikt) gedroogd. Het drogen bepaalt de kwaliteit van de saffraan en moet daarom erg voorzichtig gebeuren. Na het drogen worden de saffraandraadjes zorgvuldig verpakt en bewaard. Een saffraankweker zal nooit zijn hele oogst verkopen, maar altijd een deel ervan bewaren.
Vroeger werd saffraan als betaalmiddel gebruikt. Daarom houdt de saffraankweker ook nu nog een deel van zijn oogst apart om pas te verkopen als hij geld nodig heeft, bijvoorbeeld voor een huwelijk. Saffraan is waarschijnlijk het meest kostbare product ter wereld, het kost ongeveer f10.000,- per kilo. Voor 1 kg saffraandraadjes zijn tussen de 250.000 en 500.000 krokusbloemen nodig. Een saffraanoplossing om te kleuren: doe een plukje in een plastic zakje en plet dit met een deegrol; of neem de vijzel. Doe het in een kopje en giet er de vereiste hoeveelheid heet water of melk over. Laat 10 minuten staan en roer goed om. Gebruik voor een flinke pluk 50-85 ml water of melk.
..................
Geplaatst door: joop | 2:49 PM | Reacties
[ 0 ]
Multi-culinair
Geen betere samenzijn dan het samenzijn rond de keukentafel. Ook met mensen uit andere landen. Want eten en het koken dat eraan vooraf gaat, maakt ons allemaal gelijk. Hoe verschillend de cultuur en het eten ook mogen zijn. Het boek 'Kijk eens bij elkaar in de keuken - Multi-culinair Nederland in tachtig foto's, verhalen en recepten' bewijst dat.
Alle hoofdpersonen, of ze nu uit Zimbabwe of Australië komen, uit Egypte of Ierland, uit Roemenië of Scheveningen, ze vertellen zonder uitzondering het verhaal van toewijding en liefde, voor hun cultuur en voor hun gerechten. De fantastische foto's van acht jonge fotografen, de anekdotische verhaaltjes en de handzame recepten maken het tot meer dan een kookboek. Dit is - in meerdere opzichten - kookkunst.
'Kijk eens bij elkaar in de keuken - Multi-culinair Nederland in tachtig foto's, verhalen en recepten' is samengesteld door Jan Kroon en uitgegeven door Stichting de Versiering. Prijs: 18,95 euro en ISBN: 90-80745316.
................
Geplaatst door: joop | 4:55 PM | Reacties
[ 0 ]
Vlees C1000 nu even omweg waard
Na een maandenlange strijd woedt de laatste bloedige slag van de prijsoorlog bij de vleesafdeling van de supermarkten. Met grote gevolgen voor de huishoudportemonnee.
Want de verschillen bestaan deze week niet uit centen, maar uit hele euro's. C1000 liet begin deze week al met grote advertenties weten dat het toch écht de allergoedkoopste supermarkt is, als het om vlees gaat. Daarom vroegen wij de onderzoekers van PCN Data uit Wormerveer het boodschappenmandje van deze week te vullen met vleesproducten.
De C1000 komt met dank aan scherpe aanbiedingen inderdaad als goedkoopste uit de bus met een totale prijs van 35,21 euro voor de zeven producten. Jumbo kan nog net volgen, maar is toch al 2,80 euro duurder. Nettorama neemt een derde plaats in met een totaal van 39,66 euro.
En de altijd goedkope Bas van der Heijden/Dirk van den Broek dan? Die eindigt deze week onder de Edah op een vijfde plaats. De klanten betalen daar 40,09 euro voor het vlees: bijna vijf euro meer dan bij C1000.
Geconfronteerd met die cijfers, wijst Dirk van den Broek jr. ons er fijntjes op dat dat vooral komt door de tijdelijke aanbiedingen van C1000. Maar dat zal een klant die alleen maar op prijzen let natuurlijk worst wezen.
Albert Heijn kondigde enkele weken geleden al een prijsverlaging van het vlees aan, maar dat heeft niet mogen baten. De grootgrutter zadelt de klanten deze week op met een kassabon van 47,35 euro en is daarmee de op één na duurste super.
De eer van de duurste is weggelegd voor Coop. Vorige week kon deze keten nog meeknokken, maar nu gaat Coop hopeloos onderuit: 52,94 euro voor het vlees, alstublieft. Dat is 17,73 euro duurder dan C1000.
Voor de totaaloverzicht van 117 producten in de afgelopen 14 weken heeft 'het vlees' beperkte gevolgen. Bas/Dirk blijft het goedkoopst, maar de Jumbo stoot Nettorama van de tweede plaats. Verder blijft de ranglijst ongewijzigd en staat C1000 nog steeds op de vierde plaats. Albert Heijn blijft volgens deze vergelijking de duurste super.
In opdracht van het AD noteerd PCN Data uit Wormerveer in het hele land prijzen van gangbare boodschappen in negen supermarkten. Deze week hebben we zeven vleesproducten. Aldi en Lidl hebben weinig merkproducten en beperkte versafdelingen en worden derhalve niet bezocht.
..................
Geplaatst door: joop | 4:34 PM | Reacties
[ 0 ]
Terschelling
Het is alweer een paar jaar geleden dat ik er geweest ben, maar dit jaar kom ik er weer. Zojuist een lang weekend geboekt... Op het moment dat de rust na een week Oeral terug is gekeerd ga ik samen met wat vrienden uitwaaien op Terschelling en genieten van het mooie eiland, lekker eten en hopelijk mooi weer.
De lokale keuken heeft in ieder geval cranberries te bieden. Dat is uniek in Nederland. De cranberry is de basis voor diverse lokale recepten. Van dranken tot broodbeleg. Van taart tot hoofdgerecht. Op Terschelling zie je deze ooit eens aangespoelde bessen terug komen op vele plaatsen. Hier vind je een aantal recepten met cranberries.
Geplaatst door: Mark | 10:07 PM | Reacties
[ 0 ]
De biologische keuken
kookboek 6.
Biologisch voedsel is de snelst groeiende tak van de hele voedselindustrie. Stap maar eens een supermarkt binnen, je ziet dan een indrukwekkend assortiment biologische producten. Verse biologische producten bevatten meer vitaminen, mineralen en enzymen dan andere producten. Het smaakt beter en biologisch fruit zit vol sap en heeft veel meer smaak.
Dit boek leert alles te begrijpen op het gebied van biologisch eten en drinken. Met meer dan 140 onweerstaanbare recepten voor soepen en salades, verleidelijke hoofdgerechten en heerlijke desserts is dit boek een "must" voor iedereen die meer wil weten over biologisch voedsel.
Ysanne Spevack
prijs: EUR 19,95
Geplaatst door: joop | 3:27 PM | Reacties
[ 0 ]
Asperges
Asperges werden 5000 jaar geleden al gegeten door de Egyptenaren. En later was deze kleine stengel zeer populair bij de Grieken en de Romeinen. Ze geloofden zelfs dat de asperge geneeskrachtige kwaliteiten bezat. Ook Lodewijk XIV, de Zonnekoning van Frankrijk, was gek op asperges. Hij liet zelfs kassen bouwen zodat hij ze het hele jaar door kon eten
Asperges zijn familie van de lelie die in speciale aspergebedjes worden gekweekt. Eigenlijk zijn het heel jonge plantjes die onder de grond groeien. Zo gauw hun kopjes boven de grond dreigen te komen, worden ze meteen toegedekt met aarde en ontstaan er bergjes. Op die manier kan er dus nooit zonlicht bij komen en blijven ze wit. Als de witte asperges klaar voor de oogst zijn, worden ze afgestoken met een speciaal mes. Om te voorkomen dat ze boven de grond alsnog verkleuren, worden ze in ruime waterbakken gelegd
Er zijn ook asperges die boven de grond groeien. Dat zijn de groene asperges. Ze worden groen doordat ze de hele dag lekker kunnen zonnen. En door dat zonlicht bevatten ze een heleboel vitamine C. Maar ook een flinke dosis vitamine A. Nu kan het natuurlijk zo zijn dat u de asperges niet meteen wilt gebruiken als u ze gekocht heeft. Rol ze dan in een vochtige theedoek en leg ze in de koelkast. Zo zijn ze nog 2 dagen houdbaar.
Zowel witte als groene asperges kunt u heerlijk koken. Voor gare asperges moet u 15 à 25 minuten kooktijd rekenen. Hoe dikker de asperges zijn, hoe langer u ze moet koken. Maar roergebakken groene asperges smaken ook erg goed. Reken hiervoor (ook afhankelijk van de dikte) 5 à 10 minuten.
Asperges kunt u het best koken in een speciale aspergepan. De kopjes van de asperges kunnen zo niet kneuzen, want ze kunnen hierin rechtop staan. Voordat witte asperges gekookt worden, moeten ze eerst dun worden geschild, van het kopje naar het kontje. Dit gaat heel makkelijk met een speciaal aspergeschillertje. Ook moet er een stukje (ongeveer 3 centimeter) van het voetje afgesneden worden.
Deze schillen en kontjes moet u nog niet weggooien. Als u ze voor het koken van de asperges onderin de aspergepan legt en meekookt, blijft de smaak van de asperges beter bewaard. Groene asperges zijn minder vezelig dan witte asperges en hoeven daarom ook niet te worden geschild. Bovendien hebben groene asperges meer smaak. Wilt u nu zeker weten dat u goede asperges hebt, kijk dan naar het kopje. Als dat stevig en dicht is, is de asperge nog goed.
ik heb 5 recpten geplaats die je kunt uitproberen Asperges met mousselinesaus
Geplaatst door: joop | 3:25 PM | Reacties
[ 0 ]
recept van een colega die in mexico
op vankantie was,en het voor het personeel klaar maakte als een afwisseling, Mexicaanse rijstschotel
ik hoop dat het jullie net zo zal smaken als mij.
Geplaatst door: joop | 11:08 AM | Reacties
[ 0 ]
Oud nieuws dat ik zojuist tegen kwam: Chef 't Heerenhuis is beste kok
Amsterdam-Chef-kok/eigenaar Steven van Goinga van restaurant 't Heerenhuis in Wijdewormer is donderdag 11 maart winnaar geworden van het open kampioenschap voor koks van culinair groothandel De Kweker in Amsterdam.
Van Goinga was één van de vier finalisten in de kookwedstrijd rond het thema 'Oost inspireert West en andersom'. Van de deelnemers werd verwacht dat zij in drie gangen de oosterse en de westerse (lees: Hollandse) keuken samenbrachten. De jury roemde vooral de vaste hand van koken van de Zaanse chef en diens dessert, samengesteld uit onder meer oud-Hollandse ingrediënten als wentelteefjes en watergruwel, met oosterse specerijen.
Vooral de watergruwel bezorgde Van Goinga en zijn partner Wies de With nog hoofdbrekens, omdat zij nergens gort konden krijgen. Na twee dagen zoeken vonden zij de 'oer-Hollandse' graansoort bij een reformzaak.
Zenuwachtig was de winnaar niet, maar wel gespannen. ,,Ik moedig mijn koks altijd aan om met wedstrijden mee te doen. Nu zij niet stonden te springen dacht ik: ik doe het zelf. Het was inmiddels wel vijftien jaar geleden dat ik deelnam aan een kampioenschap, maar het smaakt naar meer.''
De tweede plaats was voor Sergio Kross van het trendy Haarlemse restaurant Lambermons. Derde werd souschef Jan Taverne uit Castricum, die bij Rosel en van de Heyden Catering werkt en op de vierde plaats eindigde Evert van Dilst van De Bourgondiër in Vlissingen.
De jury bestond uit voorzitter Dirk van Ekeren van het Koksgilde Noord-Holland Noord, chef-kok Remco Baltus (die de vorige editie van het kampioenschap won) en journalist Jurriaan Geldermans, schrijver van de restaurantrubriek 'Over de Tong' in deze krant.
Bron: Noord-Hollands Dagblad
Geplaatst door: Mark | 11:02 AM | Reacties
[ 0 ]
Zuurkool, ouderwetsch lekkere winterkost
kookboek 5
Zuurkool, ouderwetsch lekkere winterkost
De ijspegels hoeven niet meer aan het dak te hangen om te kunnen genieten van zuurkool. De groente met zijn karakteristieke, friszure smaak is tegenwoordig het hele jaar door verkrijgbaar. Toch beschouwen de meeste Nederlanders zuurkool nog altijd als typische winterkost.
Stamppot van zuurkool herinnert aan 'die goede ouwe tijd', toen op koude winteravonden de familie in de warme keuken om de tafel zat, rond een dampende pan zuurkool met worst. Want zo ging het, vijftig jaar geleden. Vijfhonderd jaar geleden trouwens ook. En vijfentwintighonderd jaar geleden niet minder. Zuurkool is namelijk al zo oud als de weg naar Rome.
Om de geschiedenis ervan te achterhalen moeten we teruggaan tot ver voor onze jaartelling. Oude geschriften leren namelijk dat al ten tijde van de bouw van de Grote Muur, omstreeks 215 voor Christus, de Chinezen met rijstwijn hun kool conserveerden. ,,Maar de Grieken en Romeinen deden daar niet voor onder'', schrijft Wim Meij in zijn onlangs verschenen boek 'Zuurkool! Ouderwetsch lekker'. De Griekse arts Hippocrates stak al rond 460 v. Chr. de loftrompet over de heilzame werking ervan, terwijl de Romeinse schrijver en geleerde Plinius de Oude dat in later eeuwen nog eens dunnetjes overdeed.
Al konden zij waarschijnlijk niet verklaren waaróm zuurkool zo gezond was, inmiddels weten we dat ze zeer veel vitamine C en B bevat. Bovendien werkt ze door de aanwezigheid van melkzuur zuiverend en bacteriedodend, zit ze boordevol mineralen en eiwit en is ze licht verteerbaar op de koop toe. Maar ook zonder die kennis werd zuurkool de hele geschiedenis door gewaardeerd; niet alleen als levensmiddel, maar ook als medicijn tegen tal van kwalen.
De kool had echter nog een kwaliteit: ze kon goed worden bewaard. En daarmee was het de ideale kost voor zeelieden - veel van onze voorvaderen dus - die lange tijd verstoken moesten blijven van verse groenten. Geen wonder dan ook dat de zuurkoolproductie een grote impuls kreeg toen de zeehandel in Europa opkwam. Zo is van Columbus bekend dat op zijn vlaggenschip de Santa Maria geregeld een maaltje zuurkool werd geserveerd. Maar ook James Cook (1728-1779) zou volgens de overlevering op aanraden van een Nederlandse arts niet minder dan zestig vaten zuurkool aan boord hebben gehad op zijn laatste reis. Dat hij deze trip toch niet overleefde, lag overigens aan de Hawaiïanen die hem van het leven beroofden.
Al bleef de gewone burger voor het inmaken van zijn winterkostje nog eeuwenlang aangewezen op de Keulse pot, door de grote afname voor de scheepvaart ontstond een ware zuurkoolindustrie. De ervaringen van Cook waren voor de Engelse regering bijvoorbeeld aanleiding om in enkele havensteden zuurkoolfabrieken te stichten. Maar volgens Meij zijn er eveneens aanwijzingen dat aan het einde van de 18e eeuw ook in Nederland en Duitsland soortgelijke fabrieken bestonden.
Met de traditie van het zuurkool maken is sindsdien niet meer gebroken. De productie verschoof weliswaar steeds meer van de keuken naar de fabriek, maar Nederland is - ná Duitsland en Frankrijk - de derde producent van de wereld. Het merendeel van 'onze' 18 tot 19 miljoen kilo per jaar komt uit het koolgebied bij uitstek, de omgeving van Broek op Langedijk. Jaarlijks wordt daar een derde van de totale opbrengst aan witte kool verwerkt tot zuurkool.
Nu mag de verwerking in principe nog gelijk zijn aan die van eeuwen geleden, bij de productie is er met name de laatste decennia wel het een en ander veranderd. Dankzij betere koeltechnieken en het gebruik van nieuwe koolrassen en hybriden is zuurkool niet langer een seizoensgebonden product, maar het hele jaar door verkrijgbaar. Kant-en-klaar om te worden verwerkt in de meest uiteenlopende gerechten.
En dat zijn er vele. In zijn boek 'Zuurkool!' toont Wim Meij aan de hand van tientallen recepten aan dat zuurkool in allerlei uitheemse streekgerechten past, Maar ook in salades, soepen en zelfs taarten. Dat alles neemt natuurlijk niet weg dat de culinaire klassieker zuurkool/aardappels/worst de wintertraktatie bij uitstek blijft. Negenennegentig van de honderd keer verdwijnt de zuurkool in ons land dan ook traditiegetrouw in de stamppot. Want als de nachten gaan strengen, gaat er voor een echte Hollander nu eenmaal niks boven een 'ouderwetsch lekkere' zuurkoolprak. Zo was het en zo zal het altijd wel blijven.
Wim Meij: Zuurkool! Ouderwetsch lekker. Uitgeverij Tirion. Prijs EUR 9,98, ISBN 90-43905615.
...............
Geplaatst door: joop | 10:59 AM | Reacties
[ 0 ]
Vlees met met eigen fanclub
Vlees met met eigen fanclub !
Hoeveel producten zouden een eigen fanclub hebben? Een fanclub nog wel van topchefs uit de culinaire wereld? Wel de runderen en lammetjes uit Wales. Tenminste, hun kostelijke vlees. Want daar gaat het om bij de Welsh Lamb and Beef Club.
Niet iedere sterveling kan lid worden van de Welsh Lamb and Beef Club. Integendeel, het lidmaatschap is voorbehouden aan professionele koks. Aan chefs die goede smaak koppelen aan onbezonnen liefde voor het vlees uit Wales. Vlees dat in het voormalige prinsdom zelf wordt gekoesterd en dat slechts mondjesmaat de grens overgaat. Alleen maar naar Nederland en alleen maar via groothandel Ven.
De 'internationale versmarkt' Ven schat het lams- en rundvlees uit Wales zo hoog in, dat er een eigen ambassadeur voor werd benoemd: sterrenchef Ton Fagel, één van de negen broers uit het vermaarde horecageslacht. Hij trok inmiddels bij een kleine vijftig restaurants in het ganse land langs, om 't bij het lidmaatschap behorende wapenschildje persoonlijk aan de muur te hangen. ,,Ik heb altijd een boormachine bij me. Die bijna-vijftig restaurateurs zijn buiten Wales de enigen die dit prachtproduct in huis hebben en dan wil ik ook zeker weten dat ons uithangbordje te zien is.''
Fagel wordt lyrisch als hij het over Wales heeft. ,,Internationaal erkend als het schoonste deel van Europa. Nooit kwam er een besmet dier vandaan, nooit is er een geval van BSE geconstateerd. Vind je het ook gek: de dieren hebben de ruimte in de eindeloze groene weiden van Wales. Ze staan nimmer op stal, de kalveren drinken negen maanden lang melk bij hun moeder en eten van het sappigste gras, waar nooit een korrel kunstmest op gevallen is. En als de dieren al worden bijgevoederd, is dat met eigen fabrikaat veevoer. De boeren maken het allemaal zelf.''
Acht van de tien Welshmen werkt in de agrarische sector, die buitengewoon modern is. ,,Zo is de traceability - de herkomstherleiding - van alle dieren maximaal. Van elk stukje vlees dat bijvoorbeeld bij de Alkmaarse Burgemeester op het bord ligt, is in een handomdraai terug te vinden van welk dier het komt en wat dat beest wanneer heeft gegeten'', aldus Fagel.
Met die 'Alkmaarse Burgemeester' bedoelt hij niet Marie van Rossen, eerste burger van de stad, maar restaurant De Burgemeester, dat sinds een half jaartje lid is van de Welsh Lamb and Beef Club. Chef-kok Ton Hartman vindt die herleidbaarheid prachtig, maar heeft toch een belangrijker drijfveer om voor het vlees uit Wales te kiezen: 'Het is gewoon ongelooflijk lekker'.
Dragers van dat moois zijn de runderen van het ras dat simpelweg 'new breed' wordt genoemd, met bloed van rassen als Welsh black, black angus en limousin. De koeien van dit ras hebben mazzel: ze leven lang om veel nakomelingen te krijgen en als ze dan uiteindelijk worden geslacht, dan blijven ze op de Britse eilanden. Het vlees dat Ven importeert is van louter stieren en ossen. Net voldoende om die Hollandse restaurants te bedienen, maar te weinig om - via de slager - ook de consument thuis te voeden.
Fagel: ,,De kwaliteit blijft hoog doordat het vlees zeer streng wordt gecontroleerd. In het zogeheten cattle passport staat niet slechts het geslacht van het rund, maar ook een overzicht van alle eisen waaraan het vee moet voldoen. De 6500 boeren die lid zijn van de coöperatie die het vlees voor de export levert, hebben zich met dat lidmaatschap vastgelegd om die eisen ook na te leven.''
Soortgelijke voorwaarden worden gesteld aan de lammeren uit Wales, gekruist uit onder meer het Welsh mountain sheep en onze eigen Texelaar. Geharde dieren, die de stal nooit zien. Als de lammeren vijftien kilo wegen, worden ze 'afgemest' door ze los te laten in weilanden vol forest rape, een proteïnerijke boskool, waar ze nog wat van groeien. ,,Hun dieet is aan het einde van de rit niets anders geweest dan organisch: melk, sappig gras en kool.''
Geen wonder dat alle 'onderdelen' van rund en lam mals en smaakvol zijn. Daarin schuilt ook het succes van het vee uit Wales: de chef-kok hoeft zich niet te beperken tot dure vleessoorten als bout en biefstuk, maar kan met bijvoorbeeld de lamsnek en de schenkels eveneens uitstekend uit de voeten. Ton Hartman van De Burgemeester bewijst dat met stoofpotjes en rookworstjes, met de prachtigste bouillons en ribeyes. Inderdaad, het is gewoon ongelooflijk lekker...
Ten noorden van het Noordzeekanaal zijn de volgende restaurants lid van de Welsh Lamb and Beef Club: De Burgemeester in Alkmaar, Hotel Meyer in Bergen aan Zee, De Eetkamer in Schagen, De Keizerskroon in Den Helder, het Wapen van Munster in De Rijp, Linke Loetje in Schagen, Restaurant Meijer's in Andijk, De Ooievaar in Warmenhuizen, De Beemster Hofstee in Noordbeemster, De Heeren van Kok in Wormerveer, Hendrikje Stoffels in Hoorn, Creightons in Egmond aan den Hoef, De Notaris in Alkmaar, La Porte de l'Est in Hoorn en De Fortuna in Edam.
....................
Geplaatst door: joop | 10:57 AM | Reacties
[ 0 ]
Food Awards 2003 uitgereikt
De jaarlijkse Food Awards van het voedingsmiddelenblad Food Personality zijn vorige week weer uitgereikt. Consumenten konden een keus maken uit een voorselectie van nieuwe productintroducties in 16 categorieen. Awards gingen onder meer naar Frico Cheez It, Vanish Oxi Action, Duyvis Pastrelli s en Conimex Wokmenu.
In alle categorieen waren drie genomineerden, waaruit uiteindelijk 1 winnaar is gekozen. Verder is een FoodQualityAward uitgereikt aan Fred & Ed boterhambeleg van Food Sense, en een FoodTopAward aan Vi-fit Choless Control van Campina.
De volledige lijst van de Food Awards 2003:
1. Baby- en kindervoeding: Nestle Fijnproevertje
2. Niet-alcoholische dranken: Joy = Vrumona
3. Vis, schaal- en schelpdieren: Captain Iglo Visfiguurtjes = IgloMora
4. Zoetwaren: Red Band Soft Spinners = RBV Leaf
5. Kaas: Frico Cheez It = Frico Cheese
6. Koek en koekjes: Hero B tween = Hero
7. Koffie, thee, cacao, suiker, koffieverrijkers: Senseo City Sensations = Douwe Egberts
8. Vlees, wild en gevogelte: Beckers Crisp Wrap = Beckers
9. AGF: Aviko Magnetronfrites = Aviko
10. Smaakmakers en maaltijdversierders: Knorr 1. . . 2 Enjoy = Unilever Bestfoods
11. Schoonmaak- en onderhoudsartikelen: Vanish Oxi Action = Reckitt Benckiser
12. Zoutjes en onderleggers: Duyvis Pastrelli s = Duyvis
13. Bieren: Witte Trappist = De Koningshoeven
14. Soepen: Honig soeppakket = HJ Heinz
15. Maaltijden: Iglo Stoomgroenten = Unilever Bestfoods
16. Ook Maaltijden: Conimex Wokmenu = Unilever Bestfoods
Bron: http://www.marketing-online.nl/
Geplaatst door: Mark | 9:14 AM | Reacties
[ 0 ]
Soulfood, rechtstreeks van de Veluwe
kookboek 4
De licht gedroogde geitenworst, kort gebakken en geserveerd met veldsla die dezelfde dag is geplukt, is afkomstig van een natuurslager uit de omgeving. De gebakken appel bij de bloedworst komt van een biologisch-dynamisch landbouwbedrijf, ook van de Veluwe. Net als de winterporcelein en de venkel.
'Modern Koken in Nederland' noemen ze dat bij de Rotterdamse uitgeverij Yam! Het eerste deel van een serie kookboeken, waarin recepten staan met bijzondere, soms eeuwenoude streekproducten, werd gepresenteerd in het Kookpunt aan het Noordplein. De Veluwe en - what's in a name - Eric van Veluwen staan centraal in de door Hay Hermans en Wim de Jong geschreven liefdesverklaring aan het Nederlands product. Want: 'We dwepen wel met een uniek Frans kaasje uit de Bordeaux-streek, maar kent iemand Remeker kaas?'
Van Veluwen bewijst dagelijks hoe eenvoudig het is om met goede ingrediënten een gerecht te bereiden. In landgoed Rhederoord, het eerste biologische hotel-restaurant van Nederland in De Steeg (vlakbij Dieren), werkt hij met onbespoten groente en fruit die 'op het juiste moment worden gezaaid en geoogst'. De vis komt uit de Ijssel, het vlees van de Veluwe. Zijn leveranciers kent hij allemaal persoonlijk. Geengageerde producenten zijn het. Mensen die zorg en aandacht geven aan 'wat er van het land komt'. Soul-
food noemt hij dat.
Van Veluwen wordt beschouwd als pionier van de biologische haute cuisine. Rosbief van wilde eend met geweckte hartige framboosjes komen er uit zijn keuken en reebout uit 'de achtertuin van de Veluwezoom' met paddestoelen en marjoleinsaus.
,,Heel veel van wat we gebruiken, is op een steenworp afstand van onze keuken te vinden,'' zegt de patron-cuisinier van Rhereroord, doelend op zijn tuinder die 'wel drie soorten pastinaken' levert, zijn slager die op authentieke wijze bloedworst maakt, balkenbrij en zult en de andere producenten met wie hij warme banden onderhoudt.
De Veluwse kok geeft toe dat de keuze om over te schakelen op puur biologisch, afhangt van de verkrijgbaarheid van producten. ,,In hartje winter is het moeilijk om aan sommige spullen te komen. Je weckt je suf in de zomer en het is heel lastig als je geiten in januari, februari met zwangerschapsverlof zijn. Maar het is niet waar dat er niets te kiezen valt: er is nu andijvie, we hebben onze eigen kruidentuin en fruitgaard, er is snoekbaars, er is lam, noem maar op. Bijna alles komt van om de hoek''
Zijn contact met Yam! is er ook een van korte lijnen. De Rotterdamse uitgeverij heeft zich opgeworpen als beschermheer van het culinaire erfgoed in ons land. Met een serie kookboeken - in een bescheiden oplage - zullen meerdere streken en gerechten worden belicht.
Hay Hermans, die naast het uitgeven van boeken kookcursussen verzorgt en cateringen: ,,We willen laten zien dat je in deze tijd ook met eerlijke en verse producten kunt koken en dat dat geen extra kooktijd vergt. Als je maar weet hoe je bepaalde gerechten bereidt.''
'Modern Koken in Nederland, De Veluwe, Eric van Veluwen' is voor EUR19,95 te koop in het Kookpunt, Noordplein 1, Rotterdam of via www.club-yam.com
Geplaatst door: joop | 4:31 PM | Reacties
[ 0 ]
e-mail met de vraag: doen jullie mee?
De volgende e-mail ontving ik vandaag van een collega. Ik ga hier geen persoonlijk politiek statement maken, maar laat graag aan u over om het verhaal een plek te geven en er mee te doen wat u wilt.
---
Subject: Fw: petitie tegen tegenhouden voedselcontainers Gaza
Doen jullie mee?
Nava
Beste mensen,
Graag willen wij uw aandacht vragen voor het volgende:
Volgens een persbericht van de UNWRA (United Nations Relief and Works Agency) belemmert de Israëlische regering het transport vanuit de Gazastrook van lege voedselcontainers, die normaliter in de haven van Ashdod weer gevuld worden en van daaruit teruggaan, naar Gaza.
Er is op die manier door de Israëlische autoriteiten een methode bedacht om het logistieke bevoorradingsproces te verstoren, zònder daadwerkelijk en zichtbaar voedsel tegen te houden aan de grens met Gaza, of de distributie in Gaza zelf te hinderen. Het is een simpele maar effectieve methode: er komen geen lege voedselcontainers terug in Ashdod. Een roadblock, niet voor mensen, maar voor containers. Als UNWRA deze obstructie zou willen tegengaan (met extra, nieuwe containers?) wordt het op onaanvaardbare kosten gejaagd, en ontstaat er natuurlijk ook een logistieke bottleneck.
Ons inziens is de UNWRA er de organisatie niet naar, om nodeloos aan de bel te trekken. Daarom vragen wij u de Open Gates to Allow Food into Gaza-petitie te ondertekenen op http://www.PetitionOnline.com/Aid2Gaza/
Zowel Een Ander Joods Geluid als European Jews for a Just Peace hebben de petitie ondertekend.
Met vriendelijke groet,
Max Wieselmann, voorzitter Een Ander Joods Geluid
---
Geplaatst door: Mark | 12:37 PM | Reacties
[ 0 ]
India: meer dan een currykeuken
kookboek3
In Engeland was het in 2003 het kookboek van het jaar. Het is de vraag of Nederlanders warm zullen lopen voor 'Stylish Indian in Minutes' of, zoals de vertaling luidt, 'De Indiase keuken in een handomdraai'. Zoals Indonesie weleens een sambalkeuken wordt genoemd, zo wordt de 'Engelse Indonees' door ons bestempeld als currykeuken. Dat is jammer, want de basis van de Indiase kookkunst wordt gevormd door talloze subtiele specerijenmengsels.
Monisha Bharadwai levert het bewijs in haar bekroonde boek met meer dan 140 nieuwe en traditionele recepten. Knapperige knoflookgarnalen uit Bombay staan erin, Bengaalse vis in mosterdsaus, kip in rozensaus en gebraden lam uit Kashmir. Het aantal groentegerechten rijst helemaal de pan uit. Een van de aantrekkelijkste is gesmoorde bloemkool met een saus op basis van gember, knoflook, garam masala en kurkuma waarbij de bloemkool in z'n geheel wordt opgediend.
En dat terwijl Monisha nauwelijks ervaring had met koken toen ze op haar tweeentwintigste in Engeland ging wonen. De voedseldeskundige is afkomstig uit Bombay, uit een gezin waar bedienden de boodschappen deden en het eten kookten.
De eerste dagen in haar nieuwe vaderland schudden haar wakker. Eindeloos belde ze naar India voor recepten - vooral toen ze steeds meer zin kreeg in het eten dat ze van thuis kende. Bij het lezen van Indiase kookboeken zakte de moed haar in de schoenen: de meeste receptuur ging uit van, wat zij noemt, de goede oude tijd. In traditionele curry's worden wel 25 verschillende specerijen gebruikt die uren staan te pruttelen om uit elke specerij geur, smaak en pittigheid te halen.
Monisha wilde echt Indiaas eten, zonder concessies te doen qua smaak en kwaliteit. Alleen wilde ze geen uren, maar minuten in de keuken staan. Ze begon haar eigen methoden en trucjes te bedenken - en recepten waarvoor hooguit vijf, zes handelingen nodig zijn.
Dat lukte omdat ze kant-en-klare specerijen in poedervorm koopt (vooral gember-knoflookpasta), bonen uit blik, tamerindepasta en tomatenpuree. Bovendien maakt ze haar curry's in een snelkookpan hetgeen de kooktijd aanzienlijk bekort. Tijdsbesparend is ook het schrappen van ghee of geklaarde boter, bijvoorbeeld in het recept voor gebraden lam uit Kashmir. Een consessie doet ze niet: ze gebruikt uitsluitend de 'meest verse, frisse, geurige, knapperige vruchten en groenten' die ze kan vinden.
Dat proef je terug in de perfect gestileerde foto's van Gus Filgat, bijvoorbeeld in het hoofdstuk chutney's. Deze pasta's, die een scherpe, hete smaak aan het eten geven, worden elke dag vers bereid. Een van de populairste is een groene chutney van koriander en pinda's, maar er staat ook een perenchutney in met anijszaadjes, suiker, citroensap en een snufje nootmuskaat.
Het enige dat 'De Indiase keuken in een handomdraai' mist, is de ontstaansgeschiedenis van gerechten. Bij sommige gerechten wordt informatie gegeven over de herkomst, maar dan heel summier.
Het eerder verschenen 'India', in de serie Wereldkeukens van Albert Heijn, is een stuk onderhoudender, zeker als je geinteresseerd bent in de achtergronden van de Indiase eetcultuur. Het heet dan ook 'een culinaire ontdekkingsreis door Noord- en Zuid-India'.
Uitgelegd wordt dat in Nederland de rijke Mughalkeuken populair is waarbij de nadruk ligt op vleesgerechten. Wat er nog meer valt te ontdekken bewijzen de groentegerechten, scherpe viscurry's en kruidige desserts in het boekje.
De Indiase keuken bestaat niet: elke regio kent z'n eigen kookstijl die wordt bepaald door de verschillende religies. Zo eten strenge Hindoes geen rundvlees en moslims geen varkensvlees. Ook het klimaat beinvloed het eetpatroon: in de woestijn van Rajasthan groeien bijna geen groenten, terwijl tropisch Kerala de kruidentuin van India is.
In 'India' (het vierde deel na 'Indonesie', 'Thailand' en 'Mexico') worden de verschillende keukens kort beschreven; ook die van buurland van Pakistan waar de curry's droger zijn en worden gewokt in plaats van gestoofd. Verder wordt uitgelegd dat ghee boter is waar de melkresten uit gesmolten zijn waardoor hij niet verbrandt bij verhitting (je kunt er zelfs in frituren).
Wat tegenvalt, zijn de recepten. Kip met tandoorikruiden, samosa's en lamsspiezen zijn nogal voorspelbaar. De sorbet van kardemom met rijstmie vormt hierop een uitzondering.
Pathak
Het meest authentiek zijn de recepten in het boek van Meena Pathak - en dat voor iemand die met haar bedrijf marktleider is op het gebied van kant en klare Indiase producten! Wereldberoemd is de productenlijn Patak die zich uitstrekt van pickles en chutney's tot kerriepasta's, sauzen en Indiase broodsoorten.
In 'De smaken van India' wordt echter geen potje of blik gebruikt. Het enige waarop de dochter van een Brahmaanse familie valt te betrappen, is dat ze weleens knoflookpasta gebruikt.
Wat zo goed is aan haar boek is dat ze de angst voor het maken en gebruiken van specerijenmengsels probeert weg te nemen. Door foodprocessor, blender of staafmixer te hanteren kunnen in een handomdraai de benodigde pasta's worden gemaakt die in sommige gevallen vijf tot zes dagen houdbaar zijn in de koelkast. Met andere woorden: wordt er binnen een week nog een keer Indiaas gegeten dan zijn de voorbereidingen nog korter.
'De Indiase keuken in een handomdraai, door Monisha Bharadwai. Uitgeverij: Terra/Lannoo, Warnsveld. Prijs: EUR14.95. 'India, een culinaire ontdekkingsreis door Noord- en Zuid-India'. Uitgeverij: Albert Heijn, Zaandam. Prijs: EUR8,95. 'De smaken van India' door Meena Pathak. Uitgeverij: Kosmos-Z&K, Utrecht. Prijs: EUR17,99.
Geplaatst door: joop | 6:25 PM | Reacties
[ 0 ]
mosterd glazuur
hier heb ik een lekker glazuurtje gevonden voor vlees of vis ,ikzelf gebruik het met lamsvlees,maar dat is voor ieder persoonlijk, mosterd glazuur
groetjes joop
Geplaatst door: joop | 6:23 PM | Reacties
[ 0 ]
Herkenbaar?!
"O mijn god.... waar ben ik aan begonnen".
Bron: Peter van Straten Zeurkalender 2004
Geplaatst door: Mark | 1:59 PM | Reacties
[ 0 ]
Betovering en eenvoud
Het weekend begon voor mij al vroeg. Vrijdagmiddag om 12 uur pakte ik mijn spullen. Het was dus een lekker kort weekje werken, als je de agenda mag geloven. De praktijk zorgde ervoor dat het wel anders voelde, maar daar zal ik u niet mee vermoeien. 
De reden voor het vroege begin van het weekend was een bezoek aan de matinee voorstelling Dralion van Cirque du Soleil. Een indrukwekkend staaltje acrobatiek, gecombineerd met theater. Een unieke show die de acts het laten lijken of het geen moeite kost wat ze doen. Wat dat betreft is het net koken. Iets dat simpel lijkt toch uniek te maken, dat is een kunst. Maar dit stuk schrijf ik niet om je te delen in mijn bewondering voor deze voorstelling. Nee mijn verhaal is eigenlijk de inleiding van een geheim dat ik met u wil delen. Iets dat eigenlijk niet verder bekend zou moeten worden, maar wat ik toch niet voor mezelf wil bewaren. Na de voorstelling zijn we naar Marken-Binnen gegaan om wat te eten. Dit restaurant was een aanrader van mijn schoonzus. Een aanrader is het. In een landelijke dorpje net buiten de Zaanstreek vind je aan de Dorpsstraat het Eetcafé “De Marken”. Geertje en Nello zorgen voor een hartelijk ontvangst in hun sfeervolle Eetcafé. Aan hun merk je dat ze met plezier mensen ontvangen en dat ze het nog iedere dag leuk vinden om mensen te laten genieten van de gerechten die ze maken. Geen sacherijnige studenten, maar een aardige gastvrouw die weet dat de klant koning is. Ongedwongen kun je genieten van een kaart met streek / Hollandse gerechten. Waaronder Zaanse Molenaarssoep ( Mosterdsoep) met prei en spek. En in het Uitgeestermeer gevangen Aal op smakelijke wijze gestoofd. De kaart die ongeveer van iedere gang 6 a 7 gerechten kent is gevarieerd en toegankelijk. Een aanrader dus om op een mooie dag eens heen te fietsen. Want naast een leuke inrichting die wordt opgesierd door een verzameling blikken waar je u tegen zegt, kun je bij mooi weer heerlijk buiten zitten op het terras. Alleen is het wel dan te hopen dat de wind zo staat dat de vliegtuigen de rust van het dorp niet verstoren. Al met al denk ik een aanrader die je aan niemand moet doorvertellen, want het is er niet groot (40 plaatsen). En van mij heeft u het niet gehoord.
Geplaatst door: Mark | 1:55 PM | Reacties
[ 0 ]
Met 'Smaak' terug naar de basis
kookboek2
Naarmate het stuwmeer aan kookboeken groeit, verschijnen steeds meer publicaties die vooral de basis van smaak en de eerlijke keuken als onderwerp hebben.
'Smaak' van Sybil Kapoor,een van de belangrijkste culinaire publicisten in Groot-Brittannië en winnares van uiteenlopende prijzen voor 'kookliteratuur', is zo'n basisboek. Het behandelt vooral de basissmaken zuur en zoet, zout, bitter en umami, ofwel hartig. Door aan elk van deze smaken een apart hoofdstukje te wijden, verdiept Kapoor je inzicht. En dat is nodig om met die smaken, die immers zelden in pure vorm voorkomen, combinaties te maken.
'Smaak lijkt wat dat betreft een beetje op 'Het proefboek' van Peter Klosse, zij het dat de Engelse meer de praktische kant opgaat (recepten dus, maar wel vooral gebaseerd op smaakervaringen), waar Klosse zijn onderwerp vooral wetenschappelijk benadert.
Beide boeken zijn erg interessant voor diegenen die meer 'op hun gevoel koken' dan dat zij zich strikt aan receptuur houden. Ineens begrijpen al die improviserende koks waaróm ze zo koken. En dat is wel een geruststelling.
'Smaak' van Sybil Kapoor, met foto's van David Loftus, is uitgegeven door Veltman, prijs EUR 19,95, ISBN 90 59202422.
'Het Proefboek' van Peter Klosse kwam al eerder uit bij Tirion. ISBN 90 43905054.
Geplaatst door: joop | 5:20 PM | Reacties
[ 0 ]
Geitenmelk
Van koemelk wordt men slaperig omdat het heel zwaar verteerbaar is; het heeft zo'n 2,5 uur nodig om de maag te passeren. Een koe kan caroteen (nog niet omgezette vitamine A) niet omzetten vandaar dat de caroteen in de koemelk een extra belasting geeft doordat het in het menselijk lichaam moet worden omgezet. Bovendien geeft koemelk verslijming in slokdarm en luchtwegen.
Een geit kan caroteen omzetten in vitamine A, geitenmelk is daardoor meer geschikt voor menselijke consumptie dan koemelk. Het is bovendien licht verteerbaar ook al omdat het maar 40 minuten nodig heeft om de maag te passeren. Het is beslist niet vet en bevat volwaardige eiwitten.
Samenstelling
Het vitamine A gehalte in geitenmelk is vier keer en het vitamine D gehalte is twee keer hoger dan in koemelk. Verder bevat geitenmelk het dubbele aan waardevolle mineralen. Bovendien bevat geitenmelk weinig zout waardoor het erg geschikt is voor mensen met hart en vaat ziekten.
Geitenmelk bevat een natuurlijk antibiotica met kankerremmende stoffen. Orotaatzuur (vitamine B13) komt in grote hoeveelheden voor, bovendien bevat geitenmelk veel magnesium, ijzer, vitamine A en D.
Karaktertrekken
Geiten zijn van nature zeer schoon. Ze laten zich niet met afval voeden en houden van delicatessen. De geit stamt af van ree, hert, gems en antilope. Het karakter van de geit is weerbarstig, brommerig en nukkig. Bovendien is een geit hardnekkig, koppig, stug en onwrikbaar. Tegelijkertijd is ze dun, kwiek en beweeglijk. Het is eigenlijk een eigenaardig en zonderling dier. Een koe daarentegen is dik, lomp en traag. Het drinken van koemelk geeft op den duur een zekere traagheid, een zekere wattigheid. Het drinken van geitenmelk daarentegen geeft levendigheid en taaiheid.
Smaak
Er is nauwelijks verschil te proeven tussen verse geitenmelk en koemelk. Geitenmelk die niet lekker smaakt is oud, gepasteuriseerd of niet hygiënisch behandeld tijdens of na het melken. Verse melk is in de koelkast 5 tot 6 dagen houdbaar.
Indicaties
Het meest geschikt voor zuigelingen is moedermelk. Mocht dit om welke reden dan ook niet voorhanden zijn dan is geitenmelk een goede tweede keuze. Koemelk is het minst geschikt als zuigelingen voeding.
Kinderen die 's nachts huilen vanwege darmkrampjes, hoest door slijmvorming in de luchtwegen, oorontsteking etc. reageren meestal erg goed op geitenmelk.
Enkele kenmerkende klachten die verbetering ondervinden door geitenmelk zijn:
koemelk allergie
bloedarmoede
eczeem en huiduitslag
maag en darm klachten
astma en bronchitis
botaandoeningen
hooikoorts
Geitenmelk heeft een regenererende werking. Het hoge vitamine B13 gehalte zorgt ervoor dat bezinksel in de weefsels wordt afgebroken waardoor welvaartsziekten minder "grondstoffen" aantreffen.
..................
Geplaatst door: joop | 5:19 PM | Reacties
[ 0 ]
smulweb
smulweb het grootste receptensite van nederland met bijna 300.000 recepten bestaat niet meer ze zijn faliet.voor alle leden betekend dit dat al hun recepten weg zijn ,van mij persoonlijk zo'n 5500 stuk plus alle artikelen die ik geplaats had,verschrikelijk balen vind ik dit,geen berichtje dat er iets aan de hand was ofdat ze zouden stoppen ,zomaar van het ene uur op het anderen weg,vijf jaar ben ik daar geweest veel mensen op het forum en de chat leren kennen ,dus ook geen gelegenheid om e-mail adresen uit te wissellen,dus voor vandaag geen smulplezier maar een baal dag,morgen ben ik er weer met het vervolg over kookboeken ,groetjes joop
Geplaatst door: joop | 3:16 PM | Reacties
[ 0 ]
Ei
'Van saus tot souffle luidt de onderkop. En dat is maar goed ook, want anders zou 'Ei' waarschijnlijk het boek met de kortste titel ooit zijn geweest. Achter het tweeletterige woord gaat evenwel een culinaire wereld schuil, die in dit boek op voorbeeldige wijze wordt verkend.
Alles over het symbool van vruchtbaarheid en wederopstanding (Pasen!) komt voorbij. Van de vraag welk ei te kiezen via de uiteenlopende bereidingswijzen (van omelet tot eieren 'en cocotte') naar tal van kostelijke recepten met eieren.
Niet alleen van klassiekers als croque madame (als variant op de nog bekendere croque monsieur) en quiches, maar tevens razend smakelijke nieuwkomers als geroosterde groenten met gesmolten kaas en gepocheerd ei. Of Thaise specialiteiten als 'schoonzooneieren', met tamarindepulp, vissaus en rode pepers. En uiteraard asperges (groene in dit geval) met ei (gepocheerd en van de kwartel afkomstig, dat is weer eens wat anders).
De recepten blijken goed te maken en de foto's erbij zijn om van te watertanden. Ze maken 'Ei' tot een heerlijk boek, waarover de lezer zich blijft verwonderen: is er zoveel moois mogelijk met zoiets nietigs?
Wie meer wil weten over de auteur van 'Ei' moet te rade gaan bij het Engelse origineel, waar onder anderen Sophie Braimbridge en Jo Glynn aan meewerkten. De vertaling is van Cornelis van Ginneken. En dan nog een laatste, niet onbelangrijke opmerking, die de uitgever zelf ook maakt: mensen die risico lopen besmet te worden met salmonella, moeten geen rauwe eieren eten.
'Ei, van saus tot souffle is uitgegeven door Van Dishoeck. Prijs EUR 15, ISBN: 90 26929099.
Geplaatst door: joop | 9:16 AM | Reacties
[ 0 ]
Met verse vis maakt u de mooiste gerechten!
Iedere kok en hobbykok weet dat je met verse vis de mooiste gerechten op tafel kunt zetten. Maar ook de seizoenen spelen een belangrijke rol. De paaitijden, het weer, de zee waarin de vis heeft gezwommen, het is allemaal van invloed op de kwaliteit van de vis en dus de kwaliteit en smaak van ons gerecht. Daarom, wanneer eet je welke vis. Hieronder vindt u het begin van een globale viskalender.
De maanden januari tot en met maart zijn het juiste seizoen voor onder meer schaal en schelpdieren, Zeeuwse oesters, fines de claires,coquilles, amandes, venusschelpen en kokkels. Omstreeks begin februari begint de aanvoer van verse roodbaars. Jonge roodbaarzen leven voornamelijk in fjorden, baaien en kustzones, de volwassen vissen gaan verder de zee in. Hier leven ze in groepen en voeden zich met garnalen en haring. De roodbaarzen die wij op ons bord krijgen, worden voornamelijk gevangen in de noordelijke zeeën. De maanden januari en februari zijn ook uitermate geschikt voor gerechten met kabeljauw. In deze wintermaanden zijn de mooiste exemplaren verkrijgbaar. De meeste kabeljauw op de Nederlandse markt is afkomstig uit de Noordzee. Uiteraard is het wel van belang dat u kritisch bent bij het uitzoeken van uw visleverancier. U zult merken dat IJslandse kabeljauw relatief goedkoper is. Daartegenover staat echter dat deze losser van structuur is en bovendien vrij vlak van smaak. Gedroogde kabeljauw wordt stokvis genoemd, is de kabeljauw gedroogd en gezouten, dan spreken we van klipvis.
Geplaatst door: joop | 9:12 AM | Reacties
[ 0 ]
Aspergeseizoen officieel van start
Het Aspergeseizoen is weer begonnen en de asperges zijn al weer enkele dagen verkrijgbaar. De eerste steek van het 'witte goud' is achter de rug, maar dat weerhoudt de Stichting Apeldoorn Atletiekstad er niet van om ook dit jaar weer een Asperge Estafette te organiseren. Op 16 april zal bij het Streekmuseum de Locht in Horst-Melderslo (L) de eerste steek worden gedaan door de Aspergekoningin en de heer Esmeijer, gedeputeerde van de provincie Gelderland. Vervolgens zal het eerste kistje asperges in een estafette met atleten en wielrenners vanuit Horst naar Apeldoorn worden gebracht. Daarmee wordt het de officiële opening van het outdoor atletiekseizoen nog eens geaccentueerd. Er zullen stopplaatsen zijn in Cuyk (restaurant de Beurs), Nijmegen en Arnhem, alwaar de ravitaillering plaatsvindt. Het eerste deel van de estafette wordt gelopen en gefietst door een 40-tal atleten. Bij Cuyk wordt het 'estafettestokje' overgezwommen door Bas v.d. Zwan(tri-atleet) en lid van het Talenten team van Stichting Apeldoorn Atletiekstad. In Arnhem sluit nog eens een ploeg wielrenners aan van de wielerschool van ROC Aventus. Bij binnenkomst in Apeldoorn wordt gestopt bij Hampshire Atletiek Hotel Apeldoorn aan de Jachtlaan. Van daar vertrekt de estafette om ca. 17 uur voor het laatste traject naar restaurant De Echoput in Hoog Soeren. Dit traject loopt van de Jachtlaan, via de Soerenseweg en de Loolaan naar Kruispunt de Naald en vervolgens over de Amersfoortseweg naar de eindbestemming. Ook bij dit laatste deel van de estafette zal een groot aantal atleten(o.a. met leden van het Talentteam van Stichting Apeldoorn Atletiekstad en oud olympisch atleet Marcel Versteeg) en wielrenners onder politie-escorte het eerste kistje veilig naar het eindpunt brengen.
Het culinaire aspergeseizoen wordt vervolgens geopend met een Asperge Festival dat wordt verzorgd door de brigades van twee Alliance-restaurants: De Hamert(Wellerlooi) en De Echoput(Hoog Soeren). Tijdens dit festival in het restaurant De Echoput zal het eerste kistje geveild worden door Erica Terpstra. De opbrengst van de veiling komt ten goede aan de actie van de Green Street Boys ten behoeve van de vakantie van de gehandicapte bewoners van 'Het Zonnenhuis'. Gezien de aanwezigheid van een groot aantal leden van het Apeldoornse bedrijfsleven, mag op een hoge opbrengst gerekend worden
Geplaatst door: joop | 8:02 PM | Reacties
[ 0 ]
'Kwartetten' met kookkaarten Alliance
Een soort kwartetspel voor lekkerbekken. Dat moet Alliance Gastronomique Néerlandaise voor ogen hebben gestaan met een 38-delig kookkaartspel van even zovele restaurants. Het idee is dat de gast van een van de aangesloten zaken bij de Alliance (38 in het totaal dus, door heel Nederland en noord-België) in het restaurant waar hij heeft gegeten een receptenkaart krijgt van een Alliance-kok.
Een beetje verzamelaar wordt hierdoor niet slechts tot koken aangemoedigd, maar wil álle kaarten in zijn bezit krijgen. Door al die 38 restaurants te bezoeken, of door te ruilen...
De kookkaart werd bedacht en uitgewerkt door Wim Zwaart (restaurant Olivio in Harderwijk), Peter Klosse (de Echoput in Apeldoorn) en Jonnie Boer (De Librije in Zwolle). Laatstgenoemde was verantwoordelijk voor de onderlinge afstemming van de gerechten. ,,Er is voor elk wat wils. Van eenvoudige tot meer ingewikkelde recepten, voor vis-, vlees- en vegetarische gerechten. Met zeer verschillende ingrediënten en seizoenproducten.''
Wim Zwaart vindt het vooral leuk dat een gast niet perse een kookkaart meekrijgt van het restaurant waar hij heeft gegeten, maar misschien wel van een collega aan de andere kant van het land. ,,Zo promoten we elkaar, van boord naar zuid en van oost naar west.''
Dat 'noord' mag dan gelden voor Friesland (De Heeren van Harinxma in Beetsterzwaag), in de kop van Noord-Holland zijn - na het afhaken van De hoop op d'swarte walvis in Zaandam - vreemd genoeg geen leden te vinden van de Alliance Gastronomique. In Amsterdam zit wel een aantal aangesloten restaurants (Yamazato en Excelsior/De l'Europe), terwijl ook De Bokkedoorns in Overveen lid is.
Geplaatst door: joop | 10:46 AM | Reacties
[ 0 ]
Champignon geschiedenis
even een stukje geschiedenis over de champignon.
1650
Wist je dat er al champignons zijn sinds 1650? Een meloenteler vlakbij Parijs ontdekte op een dag dat er champignons op de (broei)mest van zijn meloenteelt groeiden. Hij besloot deze nieuwe, exotische lekkernij commercieel te gaan telen en te introduceren in exclusieve Parijse restaurants.
1780
Een Franse tuinman, Chambry, ontdekte in 1780 dat grotten een bijzonder goede omgeving vormden voor de teelt van champignons: vochtig en koel. Ook anderen kwamen tot deze conclusie, zodat de champignonteelt zich ontwikkelde in grotten in en rond Parijs.
1825
De eerste champignons in Nederland werden pas in 1825 geteeld op een landgoed in Haarlem. Het zou tot 1900 duren voordat in de mergelgrotten in Limburg op grotere schaal champignons werden geteeld.
1900
Champignons werden rond 1900 alleen gegeten door mensen met veel geld. Deze paddestoel was toen net zo exclusief als nu kaviaar en truffel. Er werden daarom niet zoveel champignons gekocht. Voor een champignonteler was het dan ook niet makkelijk om het hoofd boven water te houden.
1950
Pas na 1950 werd de champignon echt bekend bij de Nederlandse consument. Bekende champignonteeltgebieden uit die tijd zijn Horst, Kerkdriel en Mook. Nu zijn er meer gebieden in Nederland waar champignons worden geteeld, vooral in het Zuiden van Nederland.
2002
Nederland is in de EU het grootste productieland wat betreft champignons en staat op de derde plaats in de wereld. In teeltruimten met gunstige groeiomstandigheden voor de champignons worden deze op natuurlijke wijze het gehele jaar door geteeld.
Geplaatst door: joop | 10:41 AM | Reacties
[ 0 ]
Boer Geert
Boer Geert
Pieter Ghijsenlaan19
Zaandam
Noord-Holland (NL)
0756141601
Deze winkel/Dit restaurant in Zaandam is uniek in zijn soort , heerlijke broodjes en tevens heerlijke
hapjes en tapas, ook om mee te nemen.
Open van Maandag t/m Zaterdag. Ma,Di,Wo, en Vrijdag van 8:00 t/m 19:00 uur.
* van 18:00 t/m 19:00 uur alleen meenemen
Donderdag van 8:00 uur t/m 21:00 uur en Zaterdag t/m 18:00 uur
* van 20:00 t/m 21:00 uur alleen meenemen, op donderdag
Elke week weer andere verassende broodjes.
Alle broodjes zijn echt lekker, maar een aanrader is het pistoletje Carpaccio.
Kijk anders op boer geert voor het assortiment.
ik vond deze recentie op smulweb ben daarna er even langs geweest voor wat tappas wat zeer geslaagt was,dus voor ieder de moeite waart,groetjes joop
Geplaatst door: joop | 10:51 AM | Reacties
[ 0 ]
Paaseitjes maken met Aldo Cuneo
Aldo Cuneo heeft een recept geplaatst op de ZaanseKeuken.nl om zelf choclade paaseitjes te maken. Leuk om te doen zo op tweede paasdag.
Geplaatst door: Mark | 12:08 PM | Reacties
[ 0 ]
De Engel en het Paard
Op Yorin kun je sinds een paar weken een serie volgen over de kok Herman den Blijker.  Na diverse restaurants in Rotterdam te hebben opgestart is nu te volgen hoe hij een nieuw restaurant 'Groot Paardenburg' opzet aan de Amstel. Waar kennen we dit concept van was mijn eerste reactie. Uiteraard in navolging van Jamie is dit een nieuwe Nederlandse docusoap 'De Engel en het Paard'. Iedere zondag om 19.30 u. Het is best leuk om de hecktiek van een startend bedrijf te volgen. Op de site kun je nog wat tips en recepten vinden.
Geplaatst door: Mark | 12:59 AM | Reacties
[ 0 ]
Op zijn Mexicaans
Het paasweekend wilde we eens goed beginnen... weinig gedoe, maar even lekker ergens een hapje eten en vervolgens met wat vrienden gaan drinken. Aan de Rozengracht in Zaandam zitten een aantal leuke restaurants, waaronder Pancho's Cantina. We hadden mazzel er was nog plaats voor twee. De menu kaart bood diverse smakelijke gerechten, maar mijn oog viel op Condero con Mole. Volgens de kaart een typisch Mexicaans lamsvlees gerecht met chocolade en kaneel. Zoet en pittig. In mijn leven ken ik weinig verleidingen die ik niet kan weerstaan, maar chocola is een uitzondering. Deze paasdagen zijn dus ook zowel hemel als hel met de vele smakelijke paaseitjes. Toch twijfelde ik over de combinatie met vlees, maar onterecht... ik heb zitten genieten als een klein kind in een snoepwinkel... wat was het verrassend lekker! Het zal je waarschijnlijk niet verbazen dat ik een positieve restaurant tip heb toegevoegd aan mijn profiel.
Mijn zoektocht zal deze dagen niet in het teken staan van het vinden van de paaseitjes, maar in het vinden van hartige gerechten met chocola... heeft er iemand een tip waar ik deze gerechten kan vinden? Want ergens op internet moeten ze vast wel verstopt zijn.
Geplaatst door: Mark | 3:35 PM | Reacties
[ 0 ]
naar aanleiding van het radio progama
heb ik hier ook een surinaams gerecht tjiem tjiem kip,groetjes joop
Geplaatst door: joop | 7:32 PM | Reacties
[ 0 ]
Kool, gort en Krakauer worsten
Kool, gort en Krakauer worsten
Reisproviand, jachtmaaltijd of regelrecht feestmaal. Eén ding is zeker: Bigos, een stoofpot met paddenstoelen, zuurkool en heel veel vlees, spek en worst is hét nationale gerecht van Polen. Iedere Pool droomt bij het eten ervan wel even weg naar het roemrijke verleden van zijn land, dat ooit het grootste koninkrijk van Europa was.
Een zomerdag in 1995. In een gewelfachtige ruimte onder de stadsmuren van Zamosc, Zuidoost-Polen, stonden lange tafels overvloedig gedekt. Grote broden, dampende soepen, flessen bier en Zubrowka-wodka, de trotse drank van Zielona Gora. Links van me zat een vriendelijke man, met een wat sombere Slavische uitdrukking en hangsnor.
Laveloos
Zijn grootvader was nog vojvod, landheer, in de regio geweest. zijn familie had hier tienduizenden hectaren bezeten totdat de communisten Polen hadden geknecht. Een verlegen, melancholische man. Tegenover ons zat een bejaarde journalist, al vroeg laveloos geworden van de gratis wodka, die de gastheren voor de geëerde reisjournalisten hadden klaargezet.
Toen de grote potten met bigos op tafel kwamen, zwegen de stille melancholicus, de cynische dronkaard en de andere Polen even. Op tafel stond wat traditioneel zowel reisproviand als jachtmaaltijd was, dagelijks gerecht en feestmaaltijd: zuurkool met paddestoelen, spek, vlees, worst en reuzel.
Hart en ziel
Polen zijn Europeanen met hart en ziel: ingeklemd tussen Duitsland en Rusland hebben ze zich altijd naar het westen gericht. Hun keuken is er een van de Europese vlakten: enorme velden met witte kool (voor de zuurkool), graan (voor de kasza en de wodka) eindeloze bossen (waar de paddestoelen en bessen in overdaad groeien).
De wodka is de 'vloeibare basisvoeding' van de Polen, maar voor het eten valt men terug op kool, graan, paddestoelen, komkommers en vlees, vooral varkensvlees. Je kunt er de echte varkenspoten eten, maar lekkerder nog zijn de vele pikante worsten, in allerlei soorten en maten, die van het varkensvlees (en een beetje rundvlees) in Krakau en omstreken worden gemaakt. Kenmerkend is het gebruik van knoflook en komijn in die worsten.
Stevige boerenkeuken
De worst past in de stevige boerenkeuken, die verder ook bekend is om zijn soepen. Zoals de barszcz, een heldere, zurige bietensoep op basis van bouillon, of de stevige zurek (meelsoep met stukjes worst, ham,gekookte ei, blokkjes kaas en aardappel).
In Polen kun je ook niet om de kasza heen. Het is een gort, die van verscheidene soorten graan is gemaakt en die met boekweit gemalen wordt tot een pap of een pudding. Vroeger was het een armeluisgerecht, tegenwoordig staat het ook weer op de kaart van gerenommeerde restaurants in Warschau.
RECEPT VOOR BIGOS
In elk Pools huishouden wordt de bigos weer anders gemaakt. Dit recept komt uit Midden-Polen:
Laat 15 gram gedroogde paddestoelen een uurtje in lauwwarm water wellen. Snijd een pond vlees (diverse soorten) in stukken en 200 gr. doorregen spek in dobbeltjes. Snijd twee worsten (liefst Poolse, uit Krakau) in grove stukken.
Maak 500 gram zuurkool met de vork wat losser en snijd hem klein, schil 1 kilo aardappelen en snijdt ze in schijfjes. Knijp vervolgens de gewelde paddestoelen uit. Verhit in een pan 20 gr. reuzel (of ganzenvet) en bak hierin het vlees, de spek en de worst aan alle kanten, voeg er een gesnipperde ui aan toe.
Even fruiten. Voeg daarna aardappelen, zuurkool, paddestoelen, vleesbouillon (1,5 liter), een beetje komijn, wat suiker en een fikse scheut rode wijn toe. Laat alles ongeveer een half uur pruttelen, op smaak brengen met peper en een beetje zout.
Bigos smaakt het best na drie keer te zijn opgewarmd. Het hele gerecht is dan doortrokken van dezelfde krachtige smaak. Serveer de bigos zeer heet met roggebrood en een glas ijskoude wodka. Rode wijn of een glaasje madeira mag ook.
Geplaatst door: joop | 5:39 PM | Reacties
[ 0 ]
nummer honderd
even een nieuwtje vandaag is recept nummer honderd geplaats, Gekruid lamsvlees met wortelen laat het smaken en dat er nog veel mogen volgen groetjes joop
Geplaatst door: joop | 5:51 PM | Reacties
[ 0 ]
bisque de homart
hier is het recept van de kreeftesoep die op de nieuwe kaart van het dorint hotel in badhoevendorp staat ik hoop dat deze zal bevallen je kunt hem natuurlijk ook in het hotel proeven groetjes joop
bisque de homart
Geplaatst door: joop | 5:21 PM | Reacties
[ 0 ]
Babbels
Vanavond ben ik bij Jetty Tauwnaar in het programma Babbels geweest. Op Zaanradio (107.1 FM ether en 92.3 FM kabel) We hebben tussen 19-20 uur smakelijk zitten praten over de ZaanseKeuken.nl en de toerronde van Noord-Holland (24 april). Zondag wordt het herhaald tussen13-14 uur. (als ik mij niet vergis).
Wist je dat Jetty voor Welsaen Surinaamse Kookcursussen geeft? Ze zal mij een recept toesturen. Ik hou je op de hoogte... een ding heb ik vanavond wel geleerd;... als je kookt ligt je gemoedstoestand in de pan!
Geplaatst door: Mark | 11:29 PM | Reacties
[ 0 ]
Eieren verven met natuurlijke verf
Eieren verven
Natuurlijk mag het eieren verven met pasen niet ontbreken! Altijd weer een hoogtepunt voor de kleintjes.
Het enige wat je nodig hebt is waterverf, een kwastje, een beker water en bijvoorbeeld een bord om de verf op te doen.
Op de foto zijn de voorgekleurde eieren te zien die je als basis kan gebruiken. Hieronder kan je zien hoe je dat kan doen met 'natuurlijke verf'.
Je kan eieren verven met natuurlijke (plantaardige) kleurstoffen. Hierdoor kan je ze naderhand ook veilig opeten. Kies hieronder een kleur en 'verf' de eieren in een pannetje door ze mee te laten koken. Je geeft ze een mooie glans als je ze inwrijft met een druppel (olijf-)olie.
Je kan uitproberen welke andere kleuren het geeft als je witte of bruine eieren gebruikt.
Kijk goed uit met heet water! Laat iemand helpen!
Gewenste kleur: Kook de eieren in:
Groen kookwater van spinazie
Blauw kookwater van rode kool
Geel / Goud met bruine eieren water met uienschillen
Rood kookwater van rode bietjes (het beste werkt bietjes uit glas)
vrolijk pasen,joop
Geplaatst door: joop | 10:31 AM | Reacties
[ 0 ]
nieuwe kaart 2
hier een klein vervolg over de nieuwe kaart,ik krijg vrijdag de uitgewerkte recepten plus foto;s dus daar meer over op vrijdag,feedback van de buurman over de cheescake was zeer positief,oftewel zeer geslaagd,vanochtend speciaal voor engelse gasten steak &kidney pey en bread and butter pudding gemaakt ,ik zal beide recepten plaatsen ,als ook hier moet nog even leren hoe ik het moet linken naar de weblog ,hierbij weer veel culinair plezier groetjes joop
Geplaatst door: joop | 9:49 AM | Reacties
[ 0 ]
Geslaagd experiment
Na zaterdag was er nog een zak gesneden rode kool over... geen probleem... rode kool is namelijk een van mijn favoriete groenten, maar om zo kort op elkaar het zelfde te eten... dat moet anders kunnen. Geheel volgens eigen recept: kabauter rode kool.
Geplaatst door: Mark | 7:21 PM | Reacties
[ 0 ]
|
